تفاوت بین بیماری آنفلوانزا و سرماخوردگی در چیست؟

شاید  در نگاه اول سرماخوردگی و آنفلوانزا مشابه یکدیگر به نظر برسند. هر دو جزء بیماری های تنفسی هستند و می توانند باعث بروز علائم مشابهی شوند. اما منشاء این بیماری ها ویروس های متفاوتی است. علائمی که بیمار آنها را تجربه می کند نشاندهندۀ تفاوت بین این دو بیماری است. 

سرماخوردگی و آنفلوانزا علائم مشترکی دارند. افراد مبتلا به هر دو بیماری اغلب این علائم را تجربه می کنند:

  • آبریزش یا چرک بینی
  • عطسه
  • درد بدن
  • خستگی عمومی

به عنوان یک قاعده ، علائم آنفلوانزا شدیدتر از علائم سرماخوردگی است.

تفاوت بارز دیگری که این دو بیماری را از یکدیگر متمایز می سازد میزان وخامت و خطرناک بودن این بیماری هاست. سرماخوردگی به ندرت باعث ایجاد شرایط دشوار و یا ایجاد مشکلاتی در خصوص سلامتی می شود. اما آنفولانزا می تواند منجر به عفونت های سینوسی و عفونت گوش ، ذات الریه و سپسیس شود.

سپسیس (Sepsis)  یا عفونت خون بیماری است که به آن مسمومیت خونی یا باکتری در خون هم گفته می‌شود.

در صورت بیمار شدن برای مشخص کردن اینکه آیا این علائم مربوط به سرماخوردگی است و یا آنفلوانزا، بایستی به پزشک مراجعه کرد. پزشک با انجام آزمایشاتی می تواند به بیمار کمک کند تا دریابد در پس این علائم بوجود آمده چه بیماری می تواند نهفته باشد.

اگر پزشک پس از بررسی علائم بیماری سرماخوردگی را تشخیص دهد، در این صورت  فقط لازم است که بیمار این علائم را درمان کند تا زمانی که ویروس مسیر خود را طی کند.

درمان علائم بیماری سرماخوردگی می توانند شامل این موارد باشند:

استفاده از داروهای بدون نسخۀ سرما خوردگی، هیدراته ماندن (نوشیدن مایعات) و داشتن استراحت کافی.

مصرف زودهنگام داروی آنفلوانزا در روزهای نخستین چرخۀ ویروس، می تواند به کاهش شدت بیماری کمک کرده و مدت بیماری را نیز کوتاه تر نماید. استراحت کردن و هیدارته ماندن نیز برای مبتلایان به آنفلوانزا مفید است. تقریباً مانند سرماخوردگی ، بیماری آنفلوانزا نیز فقط به زمان نیاز دارد تا بتواند دورۀ خود را طی کند و بیمار بهبود یابد.

علائم آنفلوانزا کدامند؟

در اینجا برخی از علائم شایع آنفلوانزا ذکر شده است.

تبتب

آنفلوانزا تقریباً همیشه باعث افزایش دمای بدن می شود. که به عنوان تب نیز شناخته می شود. بیشتر تب های مربوط به بیماری  آنفلوانزا از درجۀ پایین حدود 100 درجه فارنهایت (37.8 درجه سانتیگراد) تا بالاتر از  104 درجه فارنهایت (40 درجه سانتیگراد) می باشد.

هر چند این مسئلۀ نگران کننده است، اما داشتن تب بالا در میان  کودکان کم سن و سال نسبت به بزرگسالان غیر متداول نیست. چنانچه فردی تصور می کند که فرزند وی به بیماری آنفولانزا مبتلا شده است ، بایستی او را نزد پزشک ببرد.

ممکن است هنگامی که فردی درجه حرارت بالا دارد، احساس تب کند. علائم آن عبارتند از احساس لرز ، عرق کردن یا سرد بودن بدن با وجود اینکه بدن دمای بالایی دارد. بیشتر تب ها کمتر از یک هفته طول می کشد ، معمولاً حدود سه تا چهار روز.

سرفه کردنسرفه

سرفه خشک و مداوم از علائم شایع و متداول در بیماری آنفلوانزا است. سرفه ها ممکن است ناراحت کننده، دردناک و شدیدتر شوند. همچنین ممکن است بیمار در این مدت تنگی نفس یا ناراحتی در قفسه سینه را نیز تجربه کند. بسیاری از سرفه های ناشی از آنفلوانزا می توانند تا حدود دو هفته ادامه داشته باشند.

دردهای عضلانیدرد عضلانی1

دردهای عضلانی ناشی از بیماری آنفلوانزا بیشتر در گردن ، پشت ، بازوها و پاها ایجاد می شوند. این دردها غالباً شدید بوده و حرکت کردن را حتی هنگام انجام کارهای شخصی نیز دشوار می سازند.

 

سردرد
سر درد

اولین علامت در مورد بیماری آنفولانزا می تواند سردرد شدید باشد. گاهی اوقات علائم مربوط به ناراحتی چشم از جمله حساسیت به نور و صدا توأم با سردرد می باشد.

 

خستگیخستگی

احساس خستگی علامت چندان آشکاری برای نشان دادن ابتلا به بیماری آنفلوانزا نیست. داشتن احساس خستگی به طور کلی می تواند نشانه بسیاری از بیماری ها باشد. این احساس خستگی و ناراحتی ممکن است با شروع  بیماری بلافاصله وجود بیاید و از این رو غلبه بر آن نیز دشوار می شود.


واکسن  آنفلوانزا و واقعیت هایی در مورد آن

آنفلوانزا یک ویروس جدی است که سالانه منجر به بسیاری از بیماری ها می شود. لازم نیست که فرد حتماً جوان باشد یا سیستم ایمنی بدنش آنچنان ضعیف باشد که به دلیل ابتلا به عفونت بیمار شود. افراد سالم نیز می توانند به بیماری آنفلوانزا مبتلا شده و  ناقل این بیماری در میان دوستان واعضای خانوادۀ خود باشند.

در برخی موارد ، آنفلوانزا حتی می تواند کشنده نیز باشد. هر چند مرگ و میر ناشی از آنفلوانزا بیشتر در افراد دارای 65 سال و بالاتر دیده می شود اما می توان این مسئله را در میان کودکان و بزرگسالان نیز مشاهده کرد.

بهترین و مؤثرترین روش برای پیشگیری از آنفلوانزا و جلوگیری از شیوع آن ، واکسیناسیون است.
واکسن آنفلوانزا به صورت   تزریقی در دسترس است. هرچه افراد بیشتری در برابر این  بیماری واکسینه شوند ،
شیوع آنفلوانزا نیز کمتر خواهد بود. واکسیناسیون همچنین می تواند به کوتاه شدن مدت زمان بیماری کمک کرده و باعث کاهش علائم آن شود.

واکسن آنفلوانزا چگونه در بدن تأثیر می گذارد؟

برای تهیه واکسن ، دانشمندان آن دسته از سویه های ویروس آنفولانزا را انتخاب می کنند که تحقیقات نشان می دهد در فصل آینده آنفلوانزا رایج ترین نوع ویروس خواهد بود. لذا میلیون ها واکسن با همین سویه های مشخص شده تولید و توزیع می شوند.

سویه (strain): در زیست‌شناسی به یاخته‌هایی که در کشت خالص، از یک یاخته به‌دست آمده‌اند سویه می‌گویند.

پس از دریافت واکسن، بدن شروع به تولید آنتی بادی هایی در برابر همان سویه های ویروس می کند. این آنتی بادی ها بدن را در برابر ویروس ها محافظت می کنند. چنانچه فرد پس از دریافت واکسن با ویروس آنفولانزا تماس پیدا کرد، می تواند از ابتلا به عفونت مصون بماند.

اگر فردی که واکسن دریافت کرده است با سویۀ متفاوت ویروس تماس داشته باشد ممکن است بیمار شود. اما علائم آن شدت کمتری خواهند داشت زیرا واکسیناسیون شده است.

چه کسانی بایستی واکسن آنفلوانزا دریافت کنند؟

پزشکان توصیه می کنند همه افراد بالای شش ماه واکسن آنفولانزا را دریافت کنند.
این امر به ویژه در مورد افرادی که در گروه های پرخطر قرار دارند نیز صحت دارد.
از جملۀ این افراد عبارتند از:

  • کودکان زیر 5 سال ( بویژه کودکان زیر 2 سال)
  • افراد سالمندی که حداقل 65 سال دارند
  • زنان باردار و یا زنانی که حداکثر دو هفته از زایمان آنها گذشته است
  • افرادی که شرایط مزمن پزشکی دارند  و این شرایط باعث تضعیف سیستم ایمنی آنها می شود.

اکثر پزشکان همچنین توصیه می کنند که همه افراد تا پایان ماه اکتبر واکسن آنفولانزای خود را دریافت کنند. به این ترتیب بدن قبل از شروع فصل آنفولانزا با این واکسینه شدن به طور مؤثری می تواند آنتی بادی های مناسب را ایجاد کند. پس از واکسیناسیون حدود دو هفته طول می کشد تا آنتی بادی ها برای مقابله با آنفلوانزا در بدن ایجاد شوند.

اکتبر (9 مهر 10 آبان)

بیماری آنفلوانزا تا چه مدت طول می کشد؟

بیشتر افراد مبتلا به بیماری آنفلوانزا پس از حدود یک هفته بهبود می یابند. اما ممکن است چند روز دیگر طول بکشد تا به حالت عادی خود بازگردند. احساس خستگی تا چند روز پس از کاهش علائم آنفلوانزا ، چندان غیر متداول نیست.

مهم است که فرد پس از بهبودی  حداقل تا 24 ساعت و آن هم در صورتی که تب نداشته باشد ( یعنی اینکه بدون استفاده از داروهای کاهش دهنده تب، دمای بدن او عادی بوده و تب نداشته باشد) در خانه بماند و به مدرسه یا محل کار نرود.
اگر فردی مبتلا به  آنفلوانزا باشد، یک روز قبل از بروز علائم و  پنج تا هفت روز پس از ابتلا به بیماری آنفلوانزا می تواند ناقل این بیماری باشد.

عوارض جانبی تزریق واکسن آنفلوانزا

همه ساله گزارش می شود بسیاری از افراد به دلیل ترس از اینکه واکسن آنفلوانزا  باعث بیمار شدن آنها شود، از دریافت این واکسن اجتناب می کنند. توجه به این نکته حائز اهمیّت است که واکسن آنفلوانزا نمی تواند باعث ایجاد بیماری آنفلوانزا در میان مردم شود. با دریافت این واکسن مردم بیمار نخواهند شد. این واکسن ها حاوی ویروس آنفلوانزای مرده هستند. و این ویروس ها به اندازه کافی قوی نیستند که بتوانند باعث ایجاد بیماری در میان مردم شوند.

با این وجود ، ممکن است فرد عوارض جانبی ناشی از واکسن آنفلوانزا را تجربه کند. این عوارض جانبی غالباً خفیف بوده و تنها مدت زمان کوتاهی به طول می انجامد.

عوارض جانبی یک واکسن مهم تر از علائم احتمالی عفونت آنفلوانزا در آینده است.

شایع ترین عوارض جانبی واکسن آنفلوانزا عبارتند از:

  • احساس درد در اطراف محل تزریق واکسن
  • تب  خفیف بلافاصله در روزهای پس از تزریق واکسن
  • احساس سفتی در محل تزریق و دردهای خفیف

هرگونه عارضه جانبی که بوجود می آید اغلب فقط یک یا دو روز طول می کشد و سپس بهبود می یابد. بسیاری از افراد عوارض جانبی را تجربه نمی کنند.

در موارد نادر ، برخی از افراد ممکن است نسبت به واکسینه شدن واکنش آلرژیک جدی داشته باشند. چنانچه فردی قبلاً نسبت به هرگونه واکسن یا دارو واکنش آلرژیک داشته است، بایستی در مورد تزریق واکسن با پزشک خود مشورت نماید.

گزینه های درمانی برای بیماری آنفلوانزا

اکثر روش های درمانی برای درمان بیماری  آنفولانزا آنقدر ساده هستند که فرد می تواند در منزل بدون استفاده از دارهای تجویزی آن را درمان کند.

نکتۀ قابل توجه آن است که زمانی که فرد علائم اولیّۀ علائم آنفلوانزا را در خود مشاهده کرد در خانه بماند و به منظور پیشگیری از انتقال بیماری، از تماس با   دیگران خودداری کند.

او همچنین بایستی:

  • مقدار زیادی مایعات بنوشد. که شامل آب ، سوپ و نوشیدنی هایی طعم دار با قند پایین می باشد.
  • علائمی مانند سردرد و تب را با داروهای غیرتجویزی درمان کند
  • برای جلوگیری از انتشار ویروس به سایر سطوح یا سایر افراد خانواده، دستان خود را بشوید.
  • هنگام سرفه و عطسه با استفاده از دستمال کاغذی جلوی دهان خود را بگیرد و بلافاصله آنها را دور بیندازد.

اگر علائم بدتر شد ، به پزشک خود مراجعه کند. ممکن است پزشک داروی ضد ویروسی تجویز کند. هرچه زودتر این دارو را مصرف کند ، مؤثرتر خواهد بود. لذا بایستی از همان 48 ساعت اولیّۀ بروز علائم بیماری، درمان آن را شروع کند.

چنانچه فردی در معرض خطر بالای عوارض ناشی از آنفولانزا قرار دارد، به محض بروز علائم بیماری به پزشک خود مراجعه کند. این گروه های پرخطر عبارتند از:

  • افرادی که سیستم ایمنی ضعیفی دارند.
  • زنان باردار و یا زنانی که حداکثر دو هفته از تاریخ زایمان آنها می گذرد.
  • افرادی که حداقل65 سال دارند
  • کودکان زیر 5 سال (به ویژه ، کودکان زیر 2 سال)
  • افرادی که در مراکز مراقبت از افراد دارای  بیماری های مزمن و یا در خانۀ سالمندان زندگی می کنند
  • افرادی که مبتلا به بیماری های مزمن از جمله بیماری های قلبی یا ریوی هستند
  • افرادی که نژاد بومی آمریکا (آمریکایی هندی یا بومی آلاسکا) هستند

پزشک ممکن است بلافاصله آزمایش ویروس آنفولانزا را انجام دهد. همچنین ممکن است برای جلوگیری از عوارض ناشی از این بیماری داروی ضد ویروسی تجویز کند.

فصل دریافت واکسن آنفلوانزا چه زمانی است؟

در ایالات متحده ، فصل اصلی آنفلوانزا از اواخر اکتبر تا مارس می باشد.
بر اساس مراکز کنترل و پیشگیری از بیماری ها، اوج زمان ابتلا به بیماری آنفلوانزا در خلال ماه فوریه است. اما این امکان وجود دارد که فرد در هر زمان دیگری از سال نیز به این بیماری مبتلا شود.

اکتبر (9 مهر تا 10 آبان)             مارس (10 اسفند تا 10 فروردین)             فوریه (12 بهمن 9 اسفند)

یک شخص ممکن است در ماه های پاییز و زمستان بیمار شود. این به دلیل آن است که وی زمان بیشتری را در مکان های بسته با افراد دیگر سپری می کند و در معرض بسیاری از بیماری های مختلف قرار می گیرد.

چنانچه فرد قبلاً مبتلا به بیماری عفونی دیگری شده باشد به احتمال زیاد به بیماری آنفلوانزا نیز مبتلا خواهد شد. دلیل این امر آن است که سایر عفونت ها می توانند سیستم ایمنی بدن را تضعیف کرده و فرد را در معرض آسیب های جدید قرار دهند.

روش های درمانی برای درمان علائم بیماری آنفلوانزا

بیمار شدن به دلیل ابتلا به بیماری آنفلوانزا اتفاق خوش آیندی نیست. اما برخی داروهای درمانی برای درمان علائم آنفلوانزا در دسترس هستند و بسیاری از آنها قدرت تسکین دهندگی فوق العاده ای دارند.

در صورت ابتلا به آنفلوانزا این روش های درمانی را می توان بکار برد:

  • مسکن ها. مسکن هایی مانند استامینوفن و ایبوپروفن اغلب به منظور کاهش علائم بیماری توصیه می شوند. این موارد شامل احساس درد و ناراحتی های عضلانی ، سردرد و تب می باشد.

هشدار

  • کودکان و نوجوانان هرگز نباید برای درمان بیماری شان آسپرین مصرف کنند. این به دلیل خطر ابتلا به یک بیماری نادر اما کشنده به نام سندرم ری  (Reye’s syndrome) است.
  • سرکوب کننده ها. این نوع داروها می تواند به برطرف کردن گرفتگی و احتقان بینی و فشار در سینوس ها و گوش ها کمک کنند. هر نوع سرکوب کننده ای می تواند عوارض جانبی ایجاد کند ، بنابراین لازم است فرد بیمار قبل از مصرف داروها برچسب آنها را به دقت بخواند تا بهترین دارویی را که برای وی مناسب است را بیابد.
  • خلت آور. این نوع داروها به شل شدن ترشحات سینوسی  که باعث احساس درد در ناحیۀ سر و گرفتگی حفرۀ بینی و سرفه کردن می شود کمک می کند.
  • سرکوب کننده های سرفه. سرفه یک علامت شایع در بیماری آنفلوانزا است و برخی از داروها می توانند به تسکین آن کمک کنند. در صورتی که کسی مایل به استفاده از دارو نباشد، برخی از قطره های سرفه وجود دارند که در آنها از عسل و لیمو برای تسکین گلو و فرونشاندن سرفه استفاده می شود.

بایستی مراقب بود که نباید انواع داروها را به طور همزمان استفاده کرد. استفاده از داروهای غیر ضروری می تواند عوارض جانبی ناخواسته ای در پی داشته باشد. لذا بهتر است صرفاً داروهایی مصرف شوند که بهبودی علائم بیمار را موجب می شوند.

در ضمن بایستی به طور کامل استراحت کرد. در این دوره بدن به سختی با ویروس آنفلوانزا مقابله می کند، بنابراین لازم است که زمان کافی به بدن داده شود تا با استراحت کافی بتواند نیرو و انرژی خود را مجدداً بدست آورد.
و برای این کار بایستی در منزل ماند و استراحت کرد تا بدن بتواند بهبودی کامل را بدست آورد و لازم است بیمار به کارفرما یا  مدیر مدرسه اطلاع دهد که به دلیل بیماری غایب خواهد بود. نبایستی علی رغم داشتن تب، به مدرسه یا سر کار رفت.

همچنین باید مایعات زیادی نوشید. آب ، آب میوه ، نوشیدنی های ورزشی و سوپ می تواند به هیدراته ماندن بدن کمک کند. نوشیدنی های گرم مانند سوپ و چای فواید دیگری دارند که برای تسکین گلودرد مؤثر می باشند.

برای خواندن  ادامه مطالب روی بخش دوم هر آنچه که لازم است دربارۀ بیماری آنفلوانزا بدانید (قسمت دوم) کلیک کنید.

علائم بیماری آنفلوانزا در بزرگسالان

دوره  نهفتگی در بیماری آنفلوانزا

آیا چیزی به نام “آنفلوانزای 24 ساعته” وجود دارد؟

آیا روش های درمانی طبیعی برای درمان بیماری آنفلوانزا وجود دارد؟

برخی داروهای بدون نسخه برای درمان بیماری آنفلوانزا

چگونه می توان واکسن آنفلوانزا را دریافت کرد؟

در مورد بیماری آنلوانزا در کودکان: آنچه که لازم است بدانید

Related Posts

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *