با توجه به اینکه بیماری آنفلوانزا جز پرشیوع ترین ترین و ممکن است خطرناک ترین بیماری های سال بخصوص برای کودکان و بزرگسالان  باشد. لازم دانستیم در مورد این بیماری نگاه جزئی تری داشته باشیم و هر آنچه که لازم است درباره بیماری آنفلوانزا را بدانید در اختیار شما عزیزان قرار دهیم .

همانطور که در مقاله بخش اول هر آنچه که لازم است دربارۀ بیماری آنفلوانزا بدانید(قسمت آول) در مورد 

تفاوت بین بیماری آنفلوانزا و سرماخوردگی در چیست؟

علائم آنفلوانزا کدامند؟

واکسن  آنفلوانزا و واقعیت هایی در مورد آن

واکسن آنفلوانزا چگونه در بدن تأثیر می گذارد؟

چه کسانی بایستی واکسن آنفلوانزا دریافت کنند؟

بیماری آنفلوانزا تا چه مدت طول می کشد؟

عوارض جانبی تزریق واکسن آنفلوانزا

گزینه های درمانی برای بیماری آنفلوانزا

فصل دریافت واکسن آنفلوانزا چه زمانی است؟

روش های درمانی برای درمان علائم بیماری آنفلوانزا

صبحت کردیم.توجه تان را به ادامه مطب در مورد بیماری آنفلوانزا  جلب می کنیم:

علائم بیماری آنفلوانزا در بزرگسالان

تب مربوط به آنفولانزا در بزرگسالان ایجاد می شود و می تواند تشدید یابد. برای بسیاری از بزرگسالان ، تب شدید ناگهانی اولین علامت عفونت ناشی از آنفولانزا است.

بزرگسالان به ندرت به تب شدید دچار می شوند، مگر اینکه به یک عفونت جدی مبتلا شوند. ویروس آنفولانزا باعث درجه حرارت شدید ناگهانی بیش از 100 درجه فارنهایت (37.8 درجه سانتیگراد) می شود.

سایر عفونت های ویروسی ، مانند سرماخوردگی ، ممکن است باعث ایجاد تب های درجه پایین شود.

سوای این موضوع، کودکان و بزرگسالان بسیاری از علائم مشابه را دارند. برخی افراد ممکن است نسبت به دیگران بیش از یک یا چندین علامت مربوط به بیماری آنفلوانزا را تجربه کند.
لذا عفونت آنفلوانزا در هر فرد متفاوت از فرد دیگر خواهد بود.

دوره  نهفتگی در بیماری آنفلوانزا

دوره نهفتگی معمولی برای بیماری آنفلوانزا یک تا چهار روز است.
نهفتگی به دوره ای مربوط می شود که ویروس در بدن بیمار در حال گسترش یافتن است.
در این مدت ، ممکن است بیمار هیچ علامتی از ویروس را نشان ندهد. این بدان معنا نیست که او ناقل بیماری نیست.  بسیاری از افراد یک روز قبل از بروز علائم قادر به انتقال  ویروس به دیگران هستند.

میلیون ها قطرات ریز ، که هنگام عطسه ، سرفه یا صحبت کردن از دهان فرد بیمار خارج می شوند ، ویروس آنفلوانزا را گسترش می دهند. این ذرّات از طریق بینی ، دهان یا چشم وارد بدن طرف مقابل می شوند. همچنین فرد سالم با لمس کردن سطحی که ویروس روی آن وجود دارد و سپس لمس کردن بینی ، دهان یا چشم های خود می تواند به بیماری آنفلوانزا مبتلا شود.

آیا چیزی به نام “آنفلوانزای 24 ساعته” وجود دارد؟

“آنفولانزای 24 ساعته” یک عفونت شایع است که علی رغم داشتن نام مشابه، هیچ ارتباطی با بیماری آنفلوانزا ندارد. آنفولانزای 24 ساعته توسط ویروسی به نام نورو ویروس ایجاد می شود.

نورو ویروس: نورو ویروس‌ها گروهی از ویروس‌ها هستند که سبب التهاب معده و دیواره روده‌ی بزرگ (گاستروآنتریت) می‌شوند.

علائم عفونت نورو ویروس عبارت اند از:

  • اسهال
  • حالت تهوع
  • استفراغ
  • گرفتگی معده

این علائم در دستگاه گوارش بروز پیدا می کنند. به همین دلیل است که آنفولانزای 24 ساعته گاهی اوقات “آنفولانزای معده” نامیده می شود. هر چند این بیماری “24 ساعته” نامیده می شود، اما فرد تا 3 روز همچنان بیمار است.

علائم آنفولانزای 24 ساعته و آنفلوانزا (آنفولانزا) متفاوت است. آنفولانزا یک بیماری تنفسی است.

علائم سیستم تنفسی آنفولانزا عبارت است از:

  • سرفه
  • سردرد
  • تب
  • آبریزش بینی
  • دردهای بدن

برخی از مبتلایان به بیماری آنفلوانزا ممکن است هنگام بیماری ، حالت تهوع و استفراغ را تجربه کنند. اما این علائم در بزرگسالان شایع نیست.

 

آیا آنفلوانزا یک بیماری مسری است؟

در صورتی که فردی مبتلا به آنفلوانزا باشد، ناقل بیماری است. بسیاری از افراد ناقل بیماری هستند و می توانند ویروس را یک روز زودتر از آنکه علائم بیماری در خود آنها بروز پیدا کند در بین دیگران گسترش می دهند. به عبارت دیگر ، ممکن است قبل از آنکه فرد متوجه شود بیمار است، ویروس را در میان اطرافیان پخش کرده و بیماری را به آنها منتقل  کند.   

با این حال فرد مبتلا به آنفلوانزا همچنان می تواند پنج تا هفت روز بعد از بروز علائم نیز ناقل بیماری باشد.

کودکان خردسال بعد از بروز علائم اولیّه ، تا بیش از هفت روز می توانند ناقل بیماری باشند. افرادی که سیستم ایمنی ضعیفی دارند ممکن است علائم ویروس را به مدت طولانی تری تجربه کنند.

اگر شخصی مبتلا به بیماری آنفلوانزا باشد، بایستی در منزل بماند. مراقبت های لازم را انجام دهد و مانع از آن شود که ویروس به دیگران نیز انتقال یابد. اگر به طور دقیق مشخص شد که وی مبتلا به بیماری آنفلوانزا است، بایستی روز قبل از بروز علائم بیماری به تمامی افرادی که با آنها در تماس است هشدار دهد که او بیمار است.

بیماری آنفلوانزا چیست؟

آنفلوانزا (آنفولانزا) یک ویروس عفونی شایع و متشکل از قطرات ریز آلوده است که وارد بدن شخص دیگری می شود. در آنجا ، ویروس جای گرفته و گسترش می یابد.

هر ساله بیماری آنفلوانزا در ایالات متحده شیوع پیدا می کند. زمستان اصلی ترین فصل این بیماری است و اوج آن در ماه فوریه فوریه (12 بهمن 9 اسفند) است. اما در هر زمان دیگری از سال نیز می توان به این بیماری مبتلا شد.

آنفلوانزا سویه های زیادی دارد. پزشکان و محققان تعیین می کنند که کدام نوع از سویه های ویروس در هر سال شایع ترین نوع است و سپس از همان سویه ها برای تولید واکسن استفاده می کنند. واکسن آنفلوانزا یکی از ساده ترین و در عین حال موثرترین راه های جلوگیری از عفونت آنفلوانزا است.

آیا دارویی برای درمان بیماری آنفلوانزا وجود دارد؟

داروهای موسوم به “داروهای ضد ویروسی” می توانند آنفلوانزا را درمان کنند. اما نمی توان این داروها را بدون نسخه از داروخانه ها خریداری کرد. تنها با داشتن نسخه امکان تهیّۀ آنها وجود دارد و برای دریافت نسخه باید به پزشک یا ارائه دهنده خدمات بهداشتی و درمانی مراجعه کرد.

داروهای ضد ویروسی که برای درمان آنفلوانزا استفاده می شوند، می توانند به تسکین علائم بیماری کمک کنند. آنها همچنین می توانند طول دورۀ بیماری آنفلوانزا را یک یا دو روز کاهش دهند. مصرف داروهای ضد ویروسی می توانند در صورت ابتلا به آنفلوانزا به بیمار کمک کنند ، اما این داروها عوارض جانبی نیز دارند.

داروهای ضد ویروسی به دلیل ایجاد عوارض ناشی از آنفلوانزا برای افرادی که در معرض خطر بالا قرار دارند بسیار مهم است. افرادی که در این گروه های پر خطر قرار دارند عبارتند از:

  • کودکان زیر 5 سال (به ویژه کودکان زیر 2 سال )
  • بزرگسالانی که حداقل 65 سال دارند
  • زنان باردار و یا زنانی که حداکثر دو هفته از تاریخ زایمان آنها می گذرد
  • افرادی که شرایط مزمن پزشکی دارند و این وضعیّت باعث تضعیف سیستم ایمنی آنها می شود

تحقیقات نشان می دهد در صورت مصرف داروهای ضد ویروسی در خلال 48 ساعت اولیّۀ بروز علائم بیماری، این داروها تأثیر بهتری در درمان بیماری خواهند داشت. و اگر این فرصت از دست برود، جای نگرانی نیست.

فرد بیمار همچنان می تواند از فواید مصرف دارو بهره مند شود. این امر به ویژه در صورتی که فرد در معرض خطر بالای ابتلا به بیماری باشد و یا مبتلا به بیماری شده باشد نیز صدق می کند. مصرف داروهای ضد ویروسی می تواند در برابر بروز عوارض ناشی از بیماری آنفلوانزا برای بیمار مؤثر باشد، عوارضی همچون ابتلا به بیماری های ذات الریه و سایر عفونت ها.

علائم اولیّۀ بیماری آنفلوانزا

علائم آنفلوانزا به سرعت بروز پیدا می کنند. این شروع ناگهانی بروز علائم اغلب اولین مشخصه بیماری آنفلوانزا است.  در رابطه با بیماری های مشابه از جمله سرماخوردگی، چندین روز طول می کشد تا علائم بروز پیدا کنند.

یکی دیگر از علائم شایع و اولیۀ بیماری آنفلوانزا، گستردگی درد در سایر قسمت های بدن است. افراد مبتلا به این بیماری به عنوان یک علامت اولیه، احساس درد و ناراحتی در سراسر بدن را بیان می کنند.

و می تواند حسی شبیه این  باشد  که “با کامیون برخورد کرده باشد” بلند شدن از رختخواب ممکن است کار دشواری باشد و بیمار به سختی از جای خود بلند شود. این احساس می تواند علامت اولیه بیماری آنفلوانزا باشد.

پس از بروز این علائم، ممکن است سایر علائم آنفولانزا نیز بروز پیدا کنند و علناً نشان دهند که فرد مبتلا به ویروس آنفلوانزا است.

آیا روش های درمانی طبیعی برای درمان بیماری آنفلوانزا وجود دارد؟

در صورت عدم درمان ، بیمار مبتلا به آنفلوانزای معمولی تقریباً در طی یک هفته بهبود می یابد. در طی این مدت، او چندین گزینه درمانی برای تسکین علائم بیماری دارد.

داروهای ضد ویروس بدون نسخه می توانند شدت عفونت را کاهش دهند. این داروها همچنین ممکن است مدت زمان بیماری را نیز کوتاه تر کنند. بعضی از داروهای های بدون نسخه نیز می توانند علائم عفونت را کاهش دهند. حتی برخی از داروهای طبیعی برای درمان  آنفلوانزا می توانند در کاهش علائم بیماری مؤثر باشند.

برخی افراد ممکن است داروهای طبیعی آنفلوانزا را برای درمان بیماری مفید بدانند. تحقیقات پزشکی برخی از این شیوه های درمانی را تأیید می کند که عبارتند از:

  • سوپ . سوپ
    سوپ مرغ گرم در بسیاری از موارد به عنوان یک روش درمانی برای بیماری آنفلوانزا مؤثر می باشد. این مایع گرم می تواند به رفع گلو درد کمک می کند و امکان  هیدراته ماندن (آب رسانی به بدن) و الکترولیت را برای بدن فراهم می سازد.  مطالعات نشان می دهند که این غذا همچنین می تواند حرکت گلبولهای سفید در بدن  را تغییر دهد که این امر باعث کاهش التهاب می شود.





  • عسل. عسل
    بسیاری از داروهای طبیعی که برای درمان سرفه و سرماخوردگی تولید می شوند حاوی عسل هستند. عسل یک سرکوب کنندۀ مؤثر برای درمان سرفه های مکرر می باشد. برای متوقف کردن سرفه ها کافی است مقداری از آن را به چای افزود و یا به اندازۀ یک قاشق کوچک میل کرد.







  • زنجبیل. زنجفیل
    می توان چند تکه زنجبیل را داخل چای یا یک لیوان آب گرم ریخته و ذرّه درّه (خرد خرد) نوشید. ریشه های زنجبیل دارای خواص درمانی است که می تواند گلو درد را تسکین داده و سرفه را سرکوب کند. همچنین می تواند در برطرف کردن حالت تهوع نیز مؤثر باشد.







  • پروبیوتیک. پروبیوتیک
    در حالی که بدن در حال مبارزه با عفونت است پروبیوتیک ها میزان باکتری های سالم را در روده افزایش می دهند. یک میکروبیوم رودۀ سالم می تواند سیستم ایمنی بدن را تقویت کند ، از ابتلا به عفونت های جدید جلوگیری کرده و باعث بهبودی شود.







میکروبیوم مجموعه‌ای از باکتری‌های روده است که در سلامت کلی بدن و همچنین عملکرد سیستم عصبی نقش مهمی دارند.

البته استراحت کردن نیز بخش مهمی از درمان عفونت بیماری آنفلوانزا است. هنگام ابتلا به این بیماری بدن به سختی در برابر عفونت مقاومت کند. لذا اقدام عاقلانه آن است که بیمار در منزل بماند، استراحت کند و بیشتر بخوابد تا سیستم ایمنی بدن او بتواند با توان بیشتری با عفونت مبارزه کند.


برخی داروهای بدون نسخه برای درمان بیماری آنفلوانزا

داروهای بدون نسخه می توانند به تسکین علائم بیماری آنفلوانزا کمک کنند، اما آن را درمان نمی کنند. چنانچه فردی مبتلا به آنفلوانزا بوده و به دنبال تسکین علائم آن است، می تواند از این داروها استفاده کند:

  • سرکوب کننده ها. داروهای ضد احتقان (گرفتگی) بینی به شل شدن مخاط در سینوسها کمک می کند و باعث می شود بیمار بتواند بینی خود را تخلیه کند. داروهای سرکوب کننده در شکل های مختلفی تولید می شوند و شامل داروهای ضد احتقان بینی است که به صورت استنشاقی و یا خوراکی (قرص) در دسترس هستند.
  • سرکوب کننده های سرفه. سرفه ، به خصوص در شب ، یک علامت شایع آنفلوانزا است. داروهای بدون نسخه می توانند از میزان سرفه ها کاسته و یا رفلکس سرفه را سرکوب کنند. قطره های سرفه یا لوزه ها می توانند گلو درد را تسکین داده و سرفه را سرکوب کنند.
  • خلت آور. اگر بیمار دارای مخاط یا گرفتگی زیادی در قفسه سینه باشد، این نوع دارو می تواند کمک کند تا بیمار از طریق سرفه کردن خلط را بالا بیاورد.
  • آنتی هیستامین ها. این نوع داروها در میان داروهای مربوط به حساسیت و سرماخوردگی وجود دارند. و در عین حال ممکن است برای همه مفید نباشد. اما اگر آلرژی باعث بروز علائم شده باشد، مصرف این داروها می تواند آبریزش چشم، سردردهای سینوسی و گرفتگی بینی را کاهش دهد.

داروهای بدون نسخه برای درمان  “بیماری آنفلوانزا”  اغلب حاوی چندین نوع از این داروها در یک قرص می باشند. در صورت مصرف یکی از این داروهای ترکیبی، بایستی از مصرف داروهای دیگر همراه با آن خودداری شود. زیرا این اطمینان را می دهد که بیمار از هر کدام از این داروها بیش از حد مجاز استفاده نکرده است.

 

چه عاملی باعث ابتلا به بیماری آنفلوانزا می شود؟

آنفلوانزا ویروسی است که به روش های مختلفی در میان افراد شیوع پیدا می کند. نخست آنکه فرد می تواند از شخصی که در نزدیکی او قرار دارد و مبتلا به آنفلوانزا است و عطسه و سرفه می کند و یا با او صحبت می کند ویروس را دریافت کرده باشد.

این ویروس همچنین می تواند به مدت دو تا هشت ساعت روی اشیاء بی جان زنده بماند. اگر شخصی که ناقل ویروس است به سطوح مشترک مانند دستگیرۀ درب یا صفحه کلید دست بزند و فرد دیگری همان سطوح را لمس کند، می تواند ویروس را دریافت کند. هنگامی که ویروس روی دستان او قرار دارد، و زمانی که فرد  دهان ، چشم ها یا بینی را لمس می کند این ویروس می تواند از این طریق وارد بدن او شود و بدین ترتیب آن شخص نیز مبتلا به بیماری آنفلوانزا می شود.

با این اوصاف می توان خود را در برابر بیماری آنفلوانزا واکسینه کرد. دریافت واکسن سالانۀ آنفلوانزا به بدن کمک می کند تا بتواند در معرض ویروس آنفلوانزا قرار بگیرد.
اما ویروس های آنفولانزا در حال تغییر هستند و به آرامی تغییر می کنند. و به همین دلیل است که لازم است به صورت سالانه واکسن آنفلوانزا را دریافت کرد. دریافت واکسن آنفلوانزا با فعال کردن سیستم ایمنی بدن کمک می کند تا این سیستم ایمنی بتواند آنتی بادی هایی را برای مقابله با سویه های خاص این ویروس ایجاد کند. آنتی بادی ها همان عواملی هستند که از بروزعفونت ها جلوگیری می کنند.

فردی که واکسن آنفلوانزا را دریافت کرده است  در صورت تماس با سایر سویه های ویروس ها ، این احتمال وجود دارد که به بیماری آنفلوانزا مبتلا شود. حتی در این صورت ، به احتمال زیاد علائمی که در بدن او بروز پیدا می کنند در مقایسه با فردی که اصلاً واکسن دریافت نکرده است کمی شدیدتر خواهد بود.
این امر به دلیل آن است که سویه های مختلف ویروس آنفلوانزا عناصر مشترکی دارند (تحت عنوان محافظت متقابل) ، به این معنی که واکسن آنفلوانزا نیز قادر است بر علیه آنها فعالیّت داشته باشد.

 

چگونه می توان واکسن آنفلوانزا را دریافت کرد؟

در اغلب مطب  پزشکان این واکسن موجود است. همچنین می توان واکسن آنفلوانزا را از این طریق نیز فراهم کرد:

  • داروخانه ها
  • کلینیک های پزشکی رایگان (کم هزینه و بدون داشتن وقت قبلی)
  • ادارات بهداشت شهر و یا شهرستان
  • مراکز بهداشتی دانشگاه ها

برخی از کارفرمایان و مدارس نیز درمانگاه های دریافت واکسن آنفلوانزا را در محیط مدرسه و محیط کار فراهم می کنند. با نزدیک شدن به فصل آنفولانزا ، بسیاری از مناطق تبلیغ واکسن آنفولانزا را آغاز می کنند. در برخی مناطق حتی از محرک هایی مانند ارائه کوپن برای تشویق افراد به دریافت واکسن ، استفاده می کنند.

در صورتی که فردی موفق نشود که ارائه دهندۀ واکسن آنفلوانزا را پیدا کند می تواند از طریق یک آدرس اینترنتی مانند Flu Vaccine Finder و یا Health Map Vaccine Finder برای تهیۀ واکسن اقدام کند. این وب سایتها مشاغل ، شماره تلفن ها و ساعات کار درمانگاه هایی را که واکسن آنفلوانزا را ارائه می دهند را به صورت لیست در اختیار افراد قرار می دهند.

 

در مورد بیماری آنلوانزا در کودکان: آنچه که لازم است بدانید

هر ساله صدها هزار کودک از طریق ویروس آنفولانزا بیمار می شوند. برخی از این بیماری ها شدید هستند و نیاز به بستری شدن دارند. در برخی موارد نیز حتی منجر به مرگ می شود.

کودکانی که به دلیل ابتلا به آنفلوانزا بیمار می شوند، بیشتر از بزرگسالانی که به بیماری آنفلوانزا مبتلا می شوند در معرض خطر قرار دارند.
به عنوان مثال ، کودکان زیر پنج سال به احتمال زیاد برای بهبودی از بیماری آنفلوانزا به درمان پزشکی نیاز دارند. عوارض شدید ناشی از عفونت آنفولانزا در میان کودکان زیر دو سال بسیار شایع است.
در صورتی که کودکی مبتلا به بیماری های مزمنی همچون آسم یا دیابت باشد ، ابتلا به آنفلوانزا می تواند وضعیّت وی را بدتر سازد. لذا در صورتی که کودک در معرض ابتلا به بیماری آنفلوانزا قرار دارد و یاعلائم آن را نشان می دهد، بایستی سریعاً او را به نزد پزشک برد.

بهترین روش برای محافظت از کودکان در برابر ابتلا به عفونت آنفلوانزا تزریق واکسن آنفلوانزا است.
لذا بایستی هر سال کودکان را در برابر ابتلا به عفونت واکسینه کرد. پزشکان توصیه می کنند که تزریق واکسن آنفلوانزا برای کودکان از شش ماهگی به بعد شروع شود.

واکسن های آنفلوانزا به صورت تزریقی در دسترس هستند. اما قبل از تزریق واکسن بایستی با پزشک کودکان در این خصوص مشورت شود.

برخی از کودکان بین شش ماه تا هشت سال ممکن است برای محافظت در برابر ویروس به دو دوز واکسن نیاز داشته باشند. اگر کودکی برای اولین بار واکسن آنفلوانزا دریافت می کند، به احتمال زیاد به دو دوز نیاز خواهد داشت.

چنانچه کودکی در فصل قبلی آنفلوانزا فقط یک دوز واکسن دریافت کرده است، ممکن است در فصل بعدی آنفلوانزا به دو دوز نیاز داشته باشد. لذا بایستی در مورد مقدار دوز مورد نیاز کودک با پزشک مشورت کرد.

برای کودکان زیر شش ماه خیلی زود است که بخواهند واکسن آنفلوانزا دریافت کنند. برای محافظت از آنها، لازم است که اطرافیان کودک خود را واکسینه کنند. این افراد شامل اعضای خانواده و کسانی است که از کودک مراقبت می کنند.

 

Related Posts

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *